uiterste

Hallo Allemaal.

Ik ben weer te laat, ik weet het. Maar ja , zo met Naomi is heel gezellig en dan doe je andere dingen. Maar voor ze er was is er ook nog wel het een en ander gebeurd. Zo was het bedin van de week, heerlijk warm en zonnig. Wat dus resulteerde dat er weer mensen de gok durgde te wachen om in een rubberbootje de Lybische zee over te varen. Woensdag was er een bootje vol 25 mensen. Op Gavdos aangekomen, waaronder een baby. Dan ben je heel erg wanhopig om weg te komen, en geen toekomst te zien voor je kinderen. Donderdag ochtend was ik al vroeg wakker, want er moest gewassen worden vandaag, Maar voordat ik eruit was liepen er drie mannen op het strand. In een flink tempo. Ik dacht vissers. Maar toen ik mijn bed had afgehaald en de was had weggebracht. Was het tijd voor een lekker koffietje op het strand. De zon was nog niet echt op de kleuren sliepen nog. Maar genoeg licht om alles te kunnen onderscheiden. Er stond bij Delvinos op het strand een man in duikpak, en twee duikers in het water (dacht ik). Ik wilde er al heen lopen om te vragen of Naomi volgende week ook kon komen duiken.Maar iets hield me tegen. Ik vond het raar dat de duikers zwarte boeien om hadden. Dat is niet een hele goede opvallende kleur voor een nachtduik. Dus ik bleef zitten terwijl de "duikers" steeds dichterbij kwamen. Toen ze aan land spoelde kon ik pas zien dat het helemaal geen duikers waren, maar wielen/banden. De man ik het duikpak had al twee keer spullen bij elkaar gepakt van van het strand afgehaald. Ik ben gaan kijken bij de banden. Het waren auto binnenbanden. Ik heb ze uit het water gehaald en zag er even verderop nog meer liggen. In totaal heb ik er 16 gevonden maar ik kon zien dat er in de tuin van Delvinos er nog heelwat lagen. Ik vond ook een plastic zak met pakken koekjes en water met arabische teksten. Toen ging het lichtje bij me branden. De mannen die zo vroeg over het strand liepen. Het zwarte opblaasbootje dat ik had zien wegvaren. Er waren vluchtelingen aangekomen. Maar er was niemand te zien. Wel reed er zeker 4 keer een metalic grijze pickup voorbij. Later hoorde ik van Chris dat hij met de coast cards had gesproken en dat die de boot niet kon vinden. Chris had om 5 uur ook geluid gehoord maar verdar op dan waar ze aan het zoeken waren. Hij heeft ze in de goede richting gestuurd en ze zijn later in de haven van Paleochera gezien. En dit allemaal voordat het half 8 was. Later die dag heb ik gewoon de was gedaan en de hut opgeruimd en een beetje schoongemaakt. Toen ben ik voor de vierde keer naar de fiietsenmaker gegaan . Om te vragen of mijn standaard er nu eindelijk was. en ja hij was er. Dus opgelucht terug en aan het sleutelen. De meegeleverde bouten waren echter dunner als de gaten waar ze in moesten, en er zaten geen moertjes bij. Dus even een appje naar Chris of hij twee boutjes voor mij had. Dat werd weer een heel knutselpakket. De staandaard bleek ook veel te lang. Dat vouwfietjes heeft maar kleine bandjes/wielen. Van het een kwam het ander, stuk afzagen , nog een stuk afzagen, een gat boren voor een nieuwe bout, en het duurde en het duurde. Maar uiteindelijk is het allemaal gelukt. Vrijdag was de dag dat Naomi  kwam, en je geloofg het niet ik werd wakker met regen, en het is ook niet meer droog geweest die dag. Ongelofelijk, nog nooit vertoond, en er zou helemaal geen regen meer komen tot de herfst. OP het fietjes naar het busstation, zeiknat de bus in, En de reis was begonnen. Naomi was ook al onderweg.  In de bus zat Monika en we hebben gezellig gekletst, en de chauffeur reed gelukkig niet heel snel. We hebben er twee uur overgedaan. De regen kwam in Chania ook met bakken uit de lucht, dus mijn plan om eens even lekker te winkelen heb ik maar laten varen. Omdat ik nog steeds niet helemaal droog was, en niet nog natter wilde worden. De bus naar het vliegveld  kwam na 30 minuten, en daar gingen we weer. Nu de het kleine autootje ophalen dat ik gehuurd had. Na drie bedrijven had ik de goede te pakken. Het was een opel corsa, veel groter dan ik besteld had ,maar oke. Ik ben gauw naar de Lidl gereden om boodschappen in te slaan, entoen weer terug naar het vliegveld. Waar ik op het bord kon lezen dat de vlucht vertraagd was, en ik twee uur moest wachten. Balen, want ik had het juist zo geregeld dat de auto er al zou zijn en wij meteen weg konden, zodat we voor het donker over de bergen zouden zijn. Ze kwam als eerste uit de aankomst hal, en we zijn meteen weggereden. Lekkere dingen van de Lidl en drinken voor onderweg waar we lekker van gegeten hebben. En net voordat het stikke donker was waren we al in Paleochera. Waar Chris in zijn grote regenjas, want het goot nog steeds, met een Kletsnatte betty op ons stond te wachten. Hij had vandaag voor B&B gezorgd, wat heel fijn was, want een hand mag niet mee in de bus. Mijn fiets heb ik in Paleo laten staan , het was te donker en veel te nat om nu nog op de fiets naar de camping te gaan. Dat moest maar wachten tot morgen.De volgende ochtend regende het nog steeds, en was ik mijn fietssleutel kwijt. Toch maar even met de auto kijken of hij er nog stond. En ja hoor hij stond er nog m'et de fietssleutel er nog in. Heerlijk zo'n eiland, waar alles nog gewoon veilig is."s middags kwam dan toch de zon en was het heerlijk en zondagochtend was het heerlijk stralend blauw en warm. En dat is het nog steeds. 26 graden gemiddeld. Dus zondag niet veel gedaan behalve lekker op het strand. Naomi ziet eruit alsof ze de mazelen heeft ik denk dat ze meer als 500 muggensteken heeft opgelopen afgelopen nacht. Allebei geen oog dicht gedaan.

Zondag op maandag geen mug gehoord en heerlijk geslapen. We moesten vroeg op want we gingen met de ferry van half 9 (er gaat er maar een per dag) mee naar Sougia. We hadden geprobeerd een halve dagtocht te boeken, maar er mochten geen honden mee. Een geluk bij een ongeluk zou ik zeggen want dit was een veel betere deal. Met hond op de Ferry naar Sougia, en toen een pittige hike naar Lissos. Maar wat mooi wat mooi. In Lissos de watertaxi gebeld, die was er in 15 minuten. Om erin te komen was nog een hele klim over de rotsen maar toen ging het loos. Op full speed over de golven heerlijk, en het leuke was dat er een vliegende vis met ons meevloog.  In Sougia hebben we heerlijk gegeten, en ons toen op het strand vermaakt, in lekkere strandstoelen met een parasol, want de zon brand. Eind van de middag hebben we nog lekker een drankje gedaan, en een portie calamari gegeten en toen weer naar de Ferry,en waren we om 7 uur weer in Paleo. Wat een heerlijke dag.  Zondag gaat Naomi weer naar huis, en is het ook mijn laatste zondag hier in Grammeno. Ik vaar de 9 ende  mai over naar het vaste land. En rij dan terug door alle landen die ik tegenkom, in een rechte lijn naar huis. Ik mag nl meespelen in de productie die Vriezenveen weer brengt. Dat was een geweldige  musical. waar ik enorm heb genoten. Zelfs zonder aan de audities mee te doen mag ik meedoen. (Dank je Anne) Maar de repetities beginnen 19 mei en daar wil ik dan dus voor terug zijn. Vandaar. Ik weet nog niet of ik volgend jaar weer hierheen ga. (dat zei ik vorig jaar ook). Zelf vind ik het nl zo truttig. Maar Naomi verzekerd mij dat dat absoluut niet is. En zij beaamt dat het hier een hemels plekje is. Plus dt Dale, Werner, Petra, Klaus verwachten dat ik ook weer kom. Ik vind het ook wel heel relaxed zo met Beertje want dat vind ik het grootste probleem met reizen. Als hij er niet bij zou zijn dan ging ik absoluut reizen, maar met hem erbij denk ik er nog even over. Maar dat horen jullie nog wel, fijne week en tot de volgende