kali chronia

Hallo allemaal, De allerbeste wensen voor het komende jaar. Het was voor ons een heftig weekje om mee te beginnen. Maar laat ik nu niet weer alles door elkaar vertellen. En het een beetje logisch en zonder teveel spellingsfouten. Ik heb Tineke nl erg aan het lachen gebracht door een spellingsfout en vele van jullie misschien ook. Maar er zit geen spellingcontrole op Reislogger, althans ik zou niet weten waar en hoe het werkt. Maar ik vond die fout ook wel erg raar toen ik het opschreef. Maar ik spreek de hele dag engels en duits, en wist het me niet meer goed te herinneren. Was was het dan?? Dat ga ik niet herhalen. Want het is wel erg stom.

Maar goed over deze week. Maandag boodschappen met het karretje dat gaat echt fantastisch. Ik had besloten om toch maar appelflappen(beignets) te bakken. Goudrenetten zijn hier niet maar ze waren met granny smith ook erg lekker. Al heb ik er helaas niet veel van gehad. Ik had er ook twee naar Anastasia gebracht. Ze vond ze lekker, en had een verhaal waarvan ik dacht dat ze om 2 uur bij mij wilde komen eten. Nou prima, ik improviseer wel wat. Maar om kwart over twee kwam ze aan popopo enz enz. waar ik wel niet bleef. Ik moest dus bij haar eten. Maar alles was al koud. Koude pizza, koude patat, en tomaten en pepers met ontzettend veel olijfolie erop, en dan die filo enveloppen met spinazie en feta, voor mij niet eetbaar. En een stukje   vlees wat wel warm was en ook lekker maar heel vet. MUscari heet het maar weet niet wat het was. Google zegt kalf maar dat was het echt niet. Ik denk wild zwijn, want als ik het goed begreep was het zelf geschoten. Ze heeft bijna alles uit eigen tuin en eigen dieren. Maar goed ik wil niet dat ze nog meer eten voor me maakt maar hoe zeg je dat een beetje netjes als je de taal nauwelijks spreekt.  s' avonds hebben we een vuur gemaakt in de winterroom. Om tien uur was ik het zat, dat overvalt me dan ineens. Ik had Abba opstaan, met Happy newyear, en dan zet iemand anders opeens hardrock op. Dus ik ben naar huis gegaan en we zijn naar bed gegaan. De volgende dag bleken al mijn flappen en gevulde tomaatjes allemaal op. Dus geen koffie met flap in het zonnetje. Het bleek dat Jan en Chesmo later binnenkwamen alles opaten en toen weer vertrokken. Dat is dus een les voor de toekomst. Ik ben toen maar op gaan ruimen in de bus en alles in de wasmachine, het was zo droog.. Dus 2 januari lagen alle min of meer alle verplichtingen achter me, en heb ik mijn wandelboek. Discover Paleochera on foot, weer te voorschijn gehaald.   Ik had de kortste trail uitgekozen, Krios beach, naar Vienna Beach, Agios Iohannes en dan met een boog weer terug. Rugzak gepakt, voldoende water sinas, brood trui en alles ingepakt, en op weg. Met de fiets naar Krios, Betty in het karretje, prima allemaal. Het begon al , erg moeilijk. met een steile klim over allerlei grote rostblokken. Ik dacht al hhmmm, misschien toch niet zo'n goed idee. Maar ach ik dacht dat is om boven de zee te komen straks wordt het wel makkelijker. En dat was ook zo een prachtig gebied met mooie uitzichten. Betty had het ontzettend naar haar zin, ze had geiten ontdekt en ging er achter aan. Maar kwam steeds weer terug, dus allemaal prima. Elafonisi kwam in zicht. Vienna Beach daar is Betty nog lekker even gaan zwemmen. Er lagen daar nog pilaren in het water en op het strand, van de Helanistische stad Viena. Maar we moesten verder. Betty bleef nu dichter bij me, maar was nog steeds happy de peppie. Tot we bij een heel moeilijk stuk kwamen, ze ging achter me lopen, en niet lang erna begon ze mank te lopen. Tot ze er helemaal mee stopte en ging liggen. Bij inspectie van haar pootjes was het een bloedbad ik schrok me rot. Wat moet je doen op een richel boven de zee. We hadden de hele dag nog niemand gezien. Ik heb mijn poloshirt kapot gescheurd en daar een verband van gemaakt. Touwtje om mijn rugzak dicht te maken eruit gesloopt en daarmee de ergste voorpoot verbonden. Ze liep nog wel even mee gelukkig, want de plek waar we waren had geen bereik voor mijn mobiel, en ook bleek hij bijna leeg te zijn. Maar na een paar honderd meter gaf ze het helemaal op. Ik heb mijn polo nog verder kapot gescheurt, het is nu een extreem kort navelshirt, waar ik echt veel te oud voor ben, dus dat kan weg. Ze is gaan liggen en dat was dat. Geen idee wat je doet in Griekenland in deze situatie. Heel kort met Naomi en chris gebeld. 112 was de oplossing, Dat heb ik gedaan. 112 het alarmnummer was alleen voor mensen en niet voor dieren, maar toen ik duidelijk kon maken dat ik de hond niet kom tillen en we op een richel boven de zee zaten, werd toch hulp toegezegd. De brandweer zou komen. ik moest de coordinaten doorgeven en precies daar blijven, ze zouden nog terug bellen als ze er bijna waren. Maar na dit gesprek was de mobiel dood. We hebben minstens 2 uur daar gezeten op die rots. Betty heeft geen vin (poot) verroerd. En dan was daar opeens een brandweer man. Hij tilt Betty op en loopt zo met haar de rots af. Terwijl ik op handen voeten mij naar de touwen verplaatstte om via de touwen verder naar beneden te komen. En daar na was het pad heel erg goed, Het beste stuk van de hele hike. het Kerkje was meteen om de hoek in zicht. Twee brandweerwagens en 4 brandweermannen waren in touw om ons te redden. Ik was zo gegeneerd, want opeens ging Betty weer lopen. (heel mank, en erg trillend, maar toch). Ze vonden het geen probleem, en wilde er ook niets voor hebben. Ze hebben ons naar Krios beach gebracht waar de fiets stond, Betty in het karretje en onder begeleiding naar de camping. Ze moesten onze paspoorten hebben. Dus met brandweerwagen de camping op, en toen wist iedereen het dus. Ik heb Betty zo goed mogelijk verzorgd, maar heb de volgende dag toch de dierenarts gebeld (op donderdag is er geen dierenarts) We konden 's avonds om 7 uur komen. Dus maar een taxi besteld. Bij het klaarmaken van de spullen, kon ik mijn portomonaie nergens vinden. Moest volgens mij bij de supermarkt liggen. Fiets gepakt maar de verlichting deed het niet. Dus in mijn kanarie regenpak met zaklantaarn maar te voet naar de supermartkt in de stromende regen. Helaas was hij daar ook niet. Dus geld geleend van de buren en toen met Betty die had haar schoenen nu aan, (nooit aan gedacht, ik had ze gewoon bij me). wachten op de taxi. Bij de dierenarts bleek dat 3 van de 4 pootjes kapot waren. Het loshangende vel is weggeknipt ik dacht dat ik van m'n graat ging vreselijk,na een pijnstillings  injectie, korreltjes een spray en de instructies heeft katara me weer terug gebracht. dus nu schoenen en sokken aan als we naar buien gaan. voeten moeten schoon en droog blijven. gisteren heeft het de hele dag geregend dus dat kwam goed uit ze heeft de hele dag binnen op haar bed gelegen, en alleen voor haar behoefte naar buiten geweest. Ik moest gisteren wel boodschappen doen. (portomonaie is weer gevonden, lag gewoon in het kastje) En heb een speelkleed gekocht zodat ze ook buiten lekker schoon kan liggen, als het weer mooi weer is. En dat is het vandaag. Ze voelt zich weer een stuk beter.De bal moest weer mee, bij het uitlaten, en ze ligt lekker op haar bed en speelkleed buiten. Ik heb wel genoeg van de hikes. Dit is niet een gewoon wandelboekje voor de omgeving. Maar een hike op alpinisten niveau. Voorlopig gaan wij het heel rustig aan doen. De eerste week van 2025 was entertaining genoeg voor een paar maanden. Heb gisteren genoeg boodschappen gehaald voor een aantal dagen. Gisteren lekker capucijners met gebakken ui en speklap gegeten, Vandaag en morgen (feestdag alles is dicht) Spagetti met verse groenten. En ik kan ook nog pannekoeken  bakken.

Wij blijven dus lekker even thuis, ik hoop dat jullie eerste week beter is begonnen. Ik heb helaas geen foto's van de hele rescue want de mobiel was leeg, nog een fout die ik niet meer zal maken, altijd met een volle mobiel op stap gaan. Vele groeten en tot volgende week