Kalo Pascha 2
12 april 2026 - Paleochora, Griekenland
Hallo Allemaal, Ik vier vandaag voor de tweede keer pasen. Alleen is het nu schitterend weer. Is het heel druk op de camping, strand en dorp. Dus heb ik vandaag weer aardbeien voor ontbijt, en nog meer lekkers. Jadeze week hebben we geendruppel van boven gehad,en is het lekker warm. Sinds 2 dagen ook nagenoeg geen wind meer dus helemaal perfect. Wat er hier alleen ontbreekt is de toeristische informatie. Een VVV of zoiets dat hebben ze hier niet. En aangezien communiceren en/of lezen moeilijk is gaan er nogal eens dingen aan m'n neus voorbij. Zo was afgelopen week heilige week, en ik ben zeer ge"intresseerd in Folklore en historische gebruiken. Dus sta ik graag te kijken en te genieten. Ik heb dan ook voorgesteld dat er op de camping een WAT, WAAR, en WANNEER komt. Want, na veel na vraag bij veel mensen, kinderen en divers personeel. Was de dag dat alles op zijn mooist was en de belangrijkste dag zaterdag nacht.
Om 9 uur 's avonds de processie door de straten, dan om 12 uur de nachtmis en dan feest.
Nou ben ik nog nooit 's avonds in het donker op de fiets naar Paleochora gereden, 's avonds altijd met een taxi. Maar die waren voor deze avond niet beschikbaar. Dus geel vestjeaan. hoofdlamp opgeladen, batterij van de fiets opgeladen, en... ook mijn mobiel. Perfect voorbereidt dus. Het was echt heel eng, stikke donker, het glow in the night fietspas glowed helemaal niet en is alleen maar dark. In het fietspad zitten parkeerhaventjes. De eerste kwam een beetje te vroeg dus daar stortte ik van de (hoge) stoeprand af de weg op. Heel erg langzaam ben ik verder gereden. Zonder een aantal joggers te overrijden die opeens in het donker op het fietspad bleken te rennen, en dan plotseling stoppen om hun tijd te checken. Ik was mooi op tijd bij de kerk, zodat ik een goed uitzicht had. Er was alleen nog geen enkele ruring te bekennen. Het was zelfs helemaal donker in de kerk en de deur zat op slot. Het begon al een beetje in mijn hoofd te wiebelen. Ik ben maar een rondje door het centrum gaan lopen. Daar zaten Tony en Constantina , de nieuwe receptioniste,. Op een terrasje. Ik werd meteen uitgenodigd om bij hun te komen zitten. Heel gezellig , maar op mijn vraag of ze ook voor de processie kwamen, kwam een ontkennend antwoord. Deprocessie was vrijdagavond om 9 uur. Ik had het nog gedacht, waarom is het niet op vrijdag klinkt voor mij veel logischer. Het hoogtepunt van de zaterdagavond is als om 12 de priesters naar buiten komen met een lichtje/kaarsje en roepen dat Jezus is herrezen. De kinderen hebben mooie versierde kaarzen bij zich die ze aan het vlammetje bij de priesters aansteken. Daarna volgt de nachtmis, die erg lang kan duren. Na een wijntje, zijn Constantina en Tony een stuk gaan wandelen. Ik zat daar maar in mijn eentje en had opeens geen zin meer om nog 2 of 3 uur te wachten. Terwijl de gedachten aan de terugreis in mijn kop rondtolde. IK ben terug gegaan, heel langzaam, en heel erg blij dat ik er veilig was aangekomen.
Dit is nu de zoveelste keer dat ik een event misloop omdat ik niet de juiste informatie heb. Zo was ik vorig jaar te laat bij de onafhankelheidsdagviering (mooi scrabbel woord) . Te laat bij de duik in de haven naar het kruis dat de prietser in het water gooit. Dit jaar heb ik de marathon gemist omdat de route helemaal veranders was. En nu dus de paasvieringen naar pasen toe. Vandaar, een WAT, WAARen WANNEER. heel erg handig voor de belangstellende reizigers.
Het is zo druk op de camping met mensen, honden en kinderen, dat Beer voor de eerste keer niet thuis is gekomen afgelopen nacht, best wel spannend. Betty vond het gisteren ook geheel ontrechtvaardig dat er meerdere mensen, honden, boten, suppen, en surfplanken op haar strand waren, en moest regelmatig tot stilte gemaand worden. Ik heb mijn stoel maar aan de waterkant gezet, ten eerste omdat ik het te warm vond en ten tweede dan blijft ze bij me en is ze stil. Ze heeft een heerlijke middag gehad. Er zijn hier vier gezinnen uit Israel, die geen toekomst voor zichzelf en hun kinderen meer zagen in het constant in oorlog zijnde Israel. Verder nog 4 gezinnen in tentejes met ook een heel stel kinderen. Chesmo's hut staat aan de speeltuin, en aangeizen hij in het kader van Pasen zaterdag en vandaag een vrije dag heeft, ging zijn plan om lekker uit te slapen niet op. Als er een stuk of 15 kinderen voor je deur spelen, en vooral gillen, want het een gaat tegenwoordig niet zonder het ander. Petra is zojuist aan haar terug reis begonnen, en komt in November weer terug, ze heeft haar fiets hier gelaten, Chris slaat hem ergens droog op en, zal hem ook af en toe opladen, Dale en Werner gaan op de 21ste aan hun terugreis beginnen. Dan ben ik nog de enigste met Chesmo, Hij vertrekt ik denk zo'n beetje met mij, naar Gavdos om daar in de horeca en supermarkt te werken. Nu zijn baan in Abu Dabie is gecanceled. Straks ga ik met Dale en Werner uit eten, dat doen we eigenlijk iedere zondag alleen wordt het groepje steeds kleiner. Ons vaste tentje is vanwege Pasen gesloten, en dus gaan we ergens anders eten. We zien wel. Ik heb deze week wat klusjes afgehandeld, Nus de kleinkinderen van D&W vertrokken zijn en de vriendin van Petra daarvoor ook al ben ik nu aan de beurt voor bezoek. Naomi komt de 24 ste en wil ik dat alles in orde is. Dus heb ik de roest aan de schuif deur rails met hamermite behandels en de keukenkastjes geschilderd. Er waren nogal wat beschadigingen opgetreden met het verhuis gedoe, van de picknick tafel, en andere grote keukenspullen. Maar alles is klaar en schoon en opgeruimd, dus ze kan komen. Dat was de week van ons. weinig fot's gemaakt,alleen wat plaatjes van een avondwandeling over de rotsten rond de lagune met Chris en onze honden. Betty wordt steeds beter in de omgang met de honden.Niet dat ze vervelend doet , maar ze vind het gewoon spannend, en dat wordt steeds minder, en ze kijkt ook dingen af van haar collega's, Mooi om te zien. Groetjes allemaal en tot volgende week

