verhuizing

Hallo Allemaal. Iedereen in de zon vandaag?  Ik heb een echte zomerweek achter de rug. Volop zon, en nagenoeg geen wind, .  De zee is helemaal vlak, zo heb ik hem nog nooit gezien. Of zo laag, waar al dat water heen is? Ook de lokale mensen zijn verbaasd. Er liggen nu rotsen bloot die ik nog nooit gezien heb. Ik dacht zelfs twee dinoskeletten te onderscheiden. Maar dat zal mijn grote verbeeldingsktracht wel zijn, maar mooi is het wel al vind ik het ook verontrustend om de een of andere reden.  Klaus is vrijdag vertrokken en toen begon er een soort stoelendans met campers. Ik had al wat spullen naar de overkant gebracht, Klaus vertrok na van iedereen afscheid te hebben genomen, toen heeft Chris mijn camper op zijn (mijn oude plek) plek gereden en Petra ging naar de plek waar ik vandaan kwam. We zijn alledrie echt happy op ons stekkie. Raar eigenlijk h'e. Maar het is gewoon zo. De terug reis gaat waarschijnllijk veel duurder worden. De benzine en diesel prijzen schieten hier ook omhoog, dus de ferries ook. Ik ga deze week kijken of het misschien verstandig is een zomerstalling voor de bus te vinden en dan terug te vliegen. Dat is een hoop om uit te zoeken, en te overwegen. Ik had nl zo'n zin om in itali'"e eens te proberen of het haalbaar is om echt te reizen. Kleine stukjes per dag, en dan maar zien waar we terrecht komen.  Zolang als het een verkeersarme omgeving is anders vind ik het te gevaarlijk met Beertje. Dus een hoop denk werk aankomende week.

Momenteel kan er hier niets verhuurd worden, want ze zijn momenteel echt alles aan het renoveren. Alle bungalows, de A hutten, de restaurant keuken. De restaurant vloer gaat er ook nog aan geloven. Maar het gebeurd niet zoals mensen die er verstand van hebben het adviseren. Maar dat moeten ze zelf weten. Ik had met ze te doen. Ik de warme zon zagen met een heel klein zaagje, zoiets als je aan je kind geeft, als eerste stuk gereedschap. Ik heb  mijn kleine handcirkelzaagje gebracht, en de multitool.. Ik denk dat ze er wel wat van dachten. Ik ben waarschijnlijk de eerste klusvrouw die ze in hun leven zien. Als is dat wel erg bevooroordeeld. Maar ik denk het toch. Maar ze waren er oooo zo blij mee. Het tempo schoot omhoog. Dat moet ook wel, willen ze met de paas klaar zijn. Al wordt er hier al wel gesproken van annuleringen, vanwege de oorlog. Maar met pasen komen er alleen Grieken, om een bloedbad aan te richten onder de lammetjes die nu nog vrolijk mekkeren in de bergen. Het is best een lawaaiig gedoe al dat geklus. En ook rommelig, want de bouw opruimen aan het eind van de dag zit er niet in.  Koffiebekers, (met plastic deksels, plastic waterflessen, en de plastic verpakkingen van het hout,) alles blijft liggen. Over de oorlog gesproken, Johan de Belg is een zeiler, en heeft van die speciale apps op zijn mobiel. Hij weet al dat er op heel korte termijn nog meer oorlogsschepen hier voorbij gaan komen. Ook een uit Nederland.

Betty liep al een paar dagen aan haarplasser te likken, en ik vond het er niet zo lekker uit zien. Maar om haar nu helemaal naar de dierenarts te laten lopen vond ik ook zo wat.  Gelukkig bood Petra die eerst met chat gip (als ik het goed schrijf) een gesprek met iemand (robot?) had. Mij met de auto te brengen. Ik heb er anderhalf uur gezeten. ze was bezig met een vrouw die een hond en twee katten bij zich had, wat er precies mee was weet ik niet. Maar ze bleef maar praten, steeds maar weer hetzelfde vragen over medicatie bla bla bla. ondertussen kwam er een boer die twee injecties moest hebben. Goergia vult die dan even tussendoor, en daar ging hij weer. een andere boer moest pillen hebben, en twee andere vrouwen kwamen uitleg vragen over een bonnetje en een kwam er een grote rekening betalen. Met een briefje van 200 euro . Dat had ik nog nooit gezien. Alles wat er hier uit de muur komt zijn briefjes van twintig. Vorig jaar waren het alleen briefjes van 50. Maar nu dus twintigjes. Ik pin meestal maar een keer in de maand, voor de camping en voor de dagelijkse boodschappen. Dus dan ga ik met een lekker stappeltje terug naar huis.

Deze week ben ik ook begonnen aan iets leuks voor de paas. De hele dag stil zitten is niks voor mij, en ik vind knutselen, freubelen gewoon leuk en ontspannend. Ben ook aan een boek begonnen maar had iedere keer na het lezen last dat ik onder het lopen niet goed naar de grond kon kijken.  Alles leek te wibbelen, verweg kijken ging wel goed, maar ja dan struikel je weer over een steen. Vandaag ben ik uitgenodigd voor de verjaardags lunch van Dominique. Zij en Mirtha gaan samen koken. Ben benieuwd , ze hebben me uitgebreidt ondervraagd wat ik wel en niet kan eten, en wat ik absoluut niet lust. Dus dat vind ik heel erg attent van ze. Vandaag dus niet naar het BBQ restaurant. Ik geloof dat beide dames en hun  mannen allemaal vegetarisch zijn. Ze hedden Chris tenslotte ook gevraagd. Maar geen idee of hij ook komt. heb er een hard hoofd in. Ben dus nog even naar de supermarkt in Toureloere gelopen, om te kijken of ik er ook een kadootje kon vinden.  Het is een grote mok (soepkom) geworden die ik beschilderd heb en er twee zakjes kruidenthee erin gedaan.

Ik zie dat ik weer van de hak op de tak spring. Wel vertellen dat ik met Betty naar de dierenarts ben geweest, maar dan niet zeggen wat er met haar was. Nu het is weer een schimmel infectie, nu gelukkig niet in de oren maar aan haar onderste. De behandeling is als volgt. Ze mag tot 2 uur zwemmen, en doen waar ze zin in heeft, dan douche ik haar af met lauw water en dan een massage met een natte handdoek met een speciale zeep (21 euro)  voor 5 minuten per dag. Iedere dag al haar bedding, kussen, en bedjes in de zon alles moet heel goed droog zijn. Want het komt door vochtigheid.  Logisch eigenlijk ze heeft rond haar billen veel haar (een broek) en als dat nat is gaat het broeien.  Het loopje naar toereloere kwam dus goed uit. Al lopend droogt ze helemaal goed op. Ik hoop dat dit sneller overgaat als dat met die oren vorig jaar. Het is zo'n goeie meid. Hoe nerveus ze ook was, gelijk op de onderzoek tafel springen en zich laten onderzoeken. Maandag moet ik met Beertje, de vaccinaties zijn eindelijk binnen. Dat wordt een heel ander verhaal. Die krijgen we zijn transport bak niet eens uit. Op zijn kop er mee schudden boven de klemkooi was vorig jaar het laatste redmiddel. Gewapend met leren handschoen tot de oksel en handdoeken. Echt vreselijk, voor hem en voor ons. Maar goed dat is morgen pas. Ik  ga nu nog wat foto's  maken voor jullie en dan douchen en me klaar maken voor het verjaardagsfeestje. 

Nog even een update over mijn fiets. Het onderdeel is onderweg naar Griekenland en komt volgens post NL volgende week bezorgd. Ik hoop dat in het volgende verhaaltje kan zeggen dat dat ook echt gebeurd is. Morgen zonder accu naar Paleo fietsen met de trailer  en Beer lijkt me echt geen feestje. Maar ja dat is nieuws voor volgende week. Fijne zondag en een fijne week groetjes