Ik was nog niet klaar

Zij zouden wel weten hoe je hoort te rijden in deze sneeuwval. Zonder de druk van de boot had ik niet zo hard durven rijden. Tien voor vijf was ik bij de boot, wordt mijn online ticket niet geaccepteerd. Eerst naar de ticketoffice een papieren ticket halen nou toen had ik het helemaal niet meer. Het is daar allemaal heel moeilijk te vinden. Maar uiteindelijk is het gelukt en waren we de laatste die aan boord gingen. Ik had alleen nog niets voorbereid. Omdat ik dacht ik heb van twee tot vijf de tijd om alles bij elkaar te zoeken. Dus snel snel snel etensbakjes water waterbakjes voer kattenbak inpakken etc etc. Plus voor mezelf het een en ander. De rugzak voor de kattenbak was ook voor de helft opgegeten door de muizen. Iedere dag vind ik weer war anders dat kapot is door de muizen. Maar we hebben heerlijk warm geslapen. Betty was bij de boot niet meer uitgeweest en dat vond ik welheel naar. Om tien voor het laatst geplast en we zouden de volgende dag om 17.00 uur er pas zijn.Ik ben veel buiten met haar geweest heerlijke temperatuur ‘s morgens maar ze doet het niet. Uiteindelijk wel gepoept( dat waaide gelijk het dek af de zee in) maar niet plassen. Ik ben meteen naast de boot gestopt toen we er waren en heb haar haar dingen laten doen.

vannacht wilde ik wel graag een camping hebben. Patras voelt niet als een hele fijne stad. Twee gebeld namen niet op , een heengereden maar dat was een plein met terrasjes geworden. Dus maar richting Athene. En bij een benzinepompgeparkeerd tussen de vrachtwagens. Op de tolweg voelt toch veilig. De volgende ochtend stond ik moederziel alleen op dat grote parkeerterrein alle vrachtwagens waren al weg. Op naar Athene wat ook niet zo ver meer was. Ik heb het wel heel snel gedaan allemaal. Ik dorst niet meer te boeken. De stress van haal ik het wel of niet, die kon me gestolen worden . Er waren nog dierencabines beschikbaar.

We waren er om half  tien en nu op zoek naar een ticket. De mensen die in die hokjes zitten zijn erg blij met hun baan. Wat een deprimerende bende. Om tien uur ging er een boot. Ik blij, bleek hij ging ‘s avonds om tien uur. En er was ook geen cabin meer voor ons. We moest in de lounge op een stoel zitten. Toen bleek dat ik ook de camper mee wilde nemen, werd de tickerverkoper wel heel bleek dat kon niet. Dan moest ik eerst bellen etc etc. Uiteindelijk heeft hij gebeld en kon ook de camper mee aan boord. Het was heerlijk weer zonnetje en wel wat wind. Ben met Betty gaan wandelenen beer sliep lekker in de camper. Toen ik voorbij het hoofdkantoor van de rederij kwam dacht ik kom op ik probeer het gewoon. Recht op de enige dame af die geen uniform droeg. Dat zijn dan meestal de opperhoofden. De situatie uitgelegd dat het in je eentje met hond en kat de hele nacht daar moet zitten, als je naar het toilet moet of iets wil eten of drinken dan mogen ze niet mee.ze had alle begrip geef je naam en telefoonnummer maar dan ga ik kijken wat ik kan doen. Even later belde ze ze had een hut voor me. Ik weer naar het hoofdkantoor. Een hoop gereken en gedoe. Maar we konden slapen. Ik moest met haar mee naar buiten want de medewerkers mochten het niet horen. Ik kreeg instructies. Ik moest iemand vragen om op de dieren te passen . De dierentickets uit het envelopje halen en alleen ik met mijn ticket naar de receptie inchecken. Me naar mijn hut laten brengen en pas als die purser weg is terug gaan naar die mensen die op de dierennpastte. Smokkelen dus eigenlijk. Zo gezegd zo gedaan. Maar ze hadden toch argwaan want ik kreeg een telefoontje of ik een kat alleen had gelaten in de lounge. Ik heb nee gezegd. En gezegd dat de jat bij mij was. … het was een hele ruige zee, lopen in de hut was inmogelijk en ik rolde bijna uit mijn bed met een vertraging van 2 uur was ik dan toch eindelijk weer op kreta. En toen…….. kwam er een bericht van Chris dat ik mijn aankomst moest uitstellen en de strand parkeerplaats moest wachten. Ik kon niet begrijpen wat er aan de hand was. Hij kwam al snel ook naar het parkeerterrein. Het bleek dat Georgia de eigenaresse (een andere Georgia als de dierenarts) not ammused was met mijn resensie in October. Ik was niet meer welkom op de camping. Dat berricht had ik wel eerder willen horen. Dan was ik niet gekomen . Ik stelde voor om meteen de confrontatie aan te gaan, maar dat vond Chris geen goed plan???? Hij kent haar langer als vandaag dus ik ben er in meegegaan. Maar ik ga niet steeds verdwijnen als zij komt. Dan zie ik wel waar we heengaan. En mijn liefelingsplekhe is ook bezet. Deze reis had en heeft heel wat stress gebracht. Terwijl ik kwam met een gevoel yes ik heb het gehaald en nu een poos helemaal niets. Rust na8 maanden van drukte en hard werken, maar dat laat dus nog even op zich wachten naar het zich laat aanzien. Totdat deze laatste kwestie ook is opgelost. Succes jullie met de sneeuw, ben blij dat ik eruit ben groetjes